Lieve Carmen,
Wat stom dat ik gestopt ben met schrijven. Het leek vorig jaar ineens zo zinloos. Maar nu, nu wil ik juist blijven schrijven over jou en over ons. Zodat ik altijd kan blijven terug lezen hoe het samen was.
Vandaag ben ik met Anja, de moeder van Vera, naar de musical geweest. Jij bent vandaag bij papa thuis geweest. En hoewel ik merk dat het fijn is om af en toe mijn hoofd leeg te maken, door iets anders te doen. Ik mis jou enorm. Ik mis je zachte huid en je knuffels. Je super mooie lach als ik je in je zij kietel. Straks als ik thuis kom, dan slaap jij al. Tenminste dat hoop ik. Het liefst geef ik je dan eerst een knuffel, maar slapen is nog steeds erg lastig en je hebt weer een hele heftige week voor de boeg. Daarom laat ik je straks lekker slapen en kijk ik alleen even bij je. En misschien ruik ik stiekem even in je nek.... Dag lieve schat, tot straks.
Kus van mama
Geen opmerkingen:
Een reactie posten