zondag 6 maart 2016

Er gebeurt een hoop

Lieve Carmen,

Daar zitten we weer.... Samen op de bank. Jij was net hersteld en nog steeds aan het bijkomen van de buikgriep die ons heel februari heeft bezig gehouden. En nu beginnen we weer van voor af aan. Afgelopen donderdag had je iets last van diarree en nu ben je snot verkouden, hoesten we samen om het hardst, heb je koorts en heb je weer behoorlijk veel last van diarree. Ik heb het zo enorm met je te doen. Mijn lieve stoere meisje.

Tussen jouw ziek zijn door hebben we vorige maand een nieuw huis gekocht! Zo fijn om straks voor jou alles op de begane grond te hebben. Papa en ik zijn druk bezig met het voorbereiden, fantaseren, nieuwe meubels zoeken voor ons nieuwe stekkie. Ik denk dat het zoveel goede dingen gaat brengen. Deze zomer vieren we vakantie in onze eigen 'villa'.
Papa heeft de zaken rondom de financiering bijna rond en ik ben al druk bezig het huis in te richten op een app. Helaas wordt het blij zijn een klein beetje overschaduwd doordat jij weer zo ziek bent. Ik maak me echt zorgen om je. Ik hoop echt dat je snel weer opknapt!

En het blij zijn wordt ook overschaduwd door het slechte nieuws die we vrijdag hebben gekregen..... De gele strohalm waar ik me angstvallig aan vast hield (de studie met de gele cholzuur pillen waar je vorig jaar eindelijk na veel vragen aan mee mocht doen) stopt definitief zodra de pillen op zijn. Over ongeveer een week of drie dus. Het Amerikaanse bedrijf die de rechten heeft opgekocht en tussen de €100.000 en €400.000 per jaar wil ontvangen wil niet samen werken met Poll-The. Ik weet niet precies hoe ik me nu precies voel.... Bang, boos, verdrietig, machteloos, onzeker, lusteloos, strijdvaardig, eigenlijk alles tegelijk. Maar misschien het meest boos dat ze jou als een soort muis gebruikt hebben. Wel de risico's lopen voor deze proef, maar niet het profijt mogen ontvangen.
Op onze Facebook groep ontstaat nu een initiatief om het ziekenhuis verantwoordelijk te stellen, maar ik twijfel nog heel erg of we hieraan mee willen/ moeten doen. We weten eigenlijk niet eens zeker of deze medicijnen wel iets gedaan hebben voor je. Volgende week moeten we weer naar Poll-The en Femke voor onderzoek, daar wil ik graag goed bespreken of zij zien dat het je heeft goed gedaan. Papa en ik hebben ook al bedacht om de tweedekamer te activeren om hier iets van te vinden en druk uit te oefenen.

Papa is op dit moment aan het solliciteren voor de tweedekamer. Spannend! Ik ben zo benieuwd!

Maar uiteindelijk is het aller belangrijkste dat jij ook deze griep weer weet te overwinnen. Ik wil nog heel veel mooie momenten samen meemaken.

Dag lieve Carmen.
Kus van mama

dinsdag 1 maart 2016

Lekker slapen bij mama


Lieve Carmen, 

Wat ben ik blij dat je weer zo goed als helemaal bent opgeknapt. Je bent in februari zo zirkonium geweest. Drie weken lang enorme diarree, inclusief een Adisson crisis. Wat hebben wij ons veel zorgen om jou gemaakt. Zeker toen je op een gegeven moment alleen nog maar kon slapen. 22 uur per dag sliep je om dit akelige virus de baas te worden. En ja hoor, wederom een overweldigende winst voor jou. Ik heb nog niet helemaal mijn oude grietje terug, maar je bent een heel eind op weg. Ook bij Kleine Maatjes zien ze dat je je nog niet helemaal top voelt. Gistermiddag belde ik en ik hoorde je huilen. Oh dat vind ik zo moeilijk. Het liefst haal ik je dan gelijk op.

Vanmorgen was Nienke de logopedist weer hier. Wat heb je het goed gedaan. Voor het eerst op een vruchtenhageltje gesabbel. Heel geconcentreerd was je het hageltje aan het verwerken. Zo grappig om te zien! En bij ieder hageltje ging het weer iets. Zo trots op je. 


Net probeerde ik je in bed te leggen, maar dat werd echt niet gewaardeerd :-). Nu log je dus weer heerlijk in mijn armen te slapen. Wat is dit toch heerlijk. Jouw handjes tegen mijn gezicht en op mijn borst. Zo fijn! ♡♡♡