Lieve Carmen,
Wat ben ik blij dat je weer zo goed als helemaal bent opgeknapt. Je bent in februari zo zirkonium geweest. Drie weken lang enorme diarree, inclusief een Adisson crisis. Wat hebben wij ons veel zorgen om jou gemaakt. Zeker toen je op een gegeven moment alleen nog maar kon slapen. 22 uur per dag sliep je om dit akelige virus de baas te worden. En ja hoor, wederom een overweldigende winst voor jou. Ik heb nog niet helemaal mijn oude grietje terug, maar je bent een heel eind op weg. Ook bij Kleine Maatjes zien ze dat je je nog niet helemaal top voelt. Gistermiddag belde ik en ik hoorde je huilen. Oh dat vind ik zo moeilijk. Het liefst haal ik je dan gelijk op.
Vanmorgen was Nienke de logopedist weer hier. Wat heb je het goed gedaan. Voor het eerst op een vruchtenhageltje gesabbel. Heel geconcentreerd was je het hageltje aan het verwerken. Zo grappig om te zien! En bij ieder hageltje ging het weer iets. Zo trots op je.
Net probeerde ik je in bed te leggen, maar dat werd echt niet gewaardeerd :-). Nu log je dus weer heerlijk in mijn armen te slapen. Wat is dit toch heerlijk. Jouw handjes tegen mijn gezicht en op mijn borst. Zo fijn! ♡♡♡
Geen opmerkingen:
Een reactie posten